آذربايجان

خاك آذربايجان اي سرزمين افتخار        اي به دين مرزداران مرزداري سر به دار

اي هوايت عنبر آگين باغ و راغت مشك بيز    جويبارت مشكبار و كوهسارت مشكسار

راسخ و نستوه و بشكوه و ستبر و سرفراز    راست چون سرو تناور در گذار روزگار

افسري بر فرق دانش چون تو را علامه هاست    سروري بر چامه سازان زانكه داري شهريار

راست گفتندم كه ايران پيكر و اين خطه سر    دارم اين در گرانسنگ از نياكان يادگار

آن امام راستان خواندت هماره پيشتاز    وه چه خوش نامي بهين فخري چو زمزم خوشگوار

در ملاير يافتم نشو و نما اما دلم    مي زند پيوسته پر با نام و ياد آن ديار

هر كجا نقش هنر دست تو در آن نقشبند     هر كجا رنگ شرف رنگ تو بر آن آشكار

فارسي همواره رنگ و روي و رونق از تو داشت    حجتم خاقاني و صائب نظامي شهريار

بوسه بر كوه و در و دشتت زنم وين بوسه را    مي ستايم زانكه دارد زاوستادم يادگار

راد زي آباد زي وز هر غمي آزاد زي    تا دماوند و سبالان و سهند است استوار

اولين در سفتنم در چامه در مدح تو بود    زيبدم گر آفرين آيد ز عرش كردگار